Life is a book and those who do not travel, read only one page

Dubrovnik

Πληροφορίες Ταξιδιού

Οδοιπορικό 2007 IΙΙ
Ημερομηνία: Κυρ, 05/08/2007
Κροατία
Μοτοσυκλετιστές: Κυριάκος, Θάνος, Νικολάι
Συναναβάτες: Δήμητρα, Θοδωρής, Πασχαλιά
Φωτογράφοι: Κυριάκος, Δήμητρα, Πασχαλιά
Συγγραφείς: Κυριάκος
Φωτογραφίες: Σύνδεσμος

Αξιοθέατα

Μετά από έναν πολύ καλό για κατάστρωμα ύπνο ξημερώνουμε στο Ντουμπρόβνικ. Περνάμε τον έλεγχο των διαβατηρίων βγαίνοντας από το λιμάνι και ξεκινάμε να ψάχνουμε για δωμάτια. Τελικά βρίσκουμε ένα διαμέρισμα με τρία δωμάτια και σαλόνι που μπορούσαμε να βολευτούμε όλοι και σε καλή τιμή. Επιπλέον είναι πάνω στο λόφο και προσφέρει υπέροχη θέα σε έναν καταπληκτικό κόλπο της περιοχής! Ξεφορτώνουμε τις μηχανές και τακτοποιούμε τα πράγματα στα δωμάτια. Μετά από λίγη ξεκούραση ξεκινάμε για την παλιά πόλη...
Όταν καταφθάνουμε, αντικρίζοντας και μόνο την εξωτερική πλευρά των τειχών, καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται να δούμε κάτι πολύ ιδιαίτερο. Το Ντουμπρόβνικ είναι το πλέον τουριστικό μέρος της Hrvatska (όπως αποκαλούν τη χώρα τους οι Κροάτες). Μπαίνουμε λοιπόν μέσα και κατευθυνόμαστε προς την κεντρική πλατεία, όπου είναι γεμάτη τουριστικά μαγαζιά, καφετέριες, εστιατόρια...
Τσιμπάμε κάτι στο όρθιο για να κόψουμε την πείνα μας αλλά και να προλάβουμε να γυρίσουμε και να δούμε το μέρος όσο είναι ακόμα μέρα. Αφού αλωνίζουμε τους τεράστιους πεζόδρομους και τα στενά σοκάκια αποφασίζουμε να κόψουμε εισιτήρια ώστε να ανέβουμε πάνω στα τείχη και να κάνουμε το γύρω...
Από ότι αποδείχτηκε  άξιζε τον κόπο και με το παραπάνω καθώς η πόλη είναι χτισμένη δίπλα στη θάλασσα και η βόλτα πάνω στα τείχη προσέφερε μοναδική θέα τόσο εντός, όσο και εκτός του κάστρου... 
Ήταν η πρώτη μέρα της εκδρομής στην Κροατία και ήμασταν πολύ χαρούμενοι καθώς μας άρεσε πάρα πολύ και απολαμβάναμε κάθε στιγμή! Παρόλα αυτά συνέβη κάτι που πραγματικά μας χάλασε τη διάθεση. Πίσω από το βουνό άρχισαν να φαίνονται μαύροι καπνοί, οι οποίοι όσο πέρναγε η ώρα γίνονταν όλο και πιο έντονοι ώσπου στο τέλος η κατάληξη ήταν να έχει κυριολεκτικά μαυρίσει όλη η ατμόσφαιρα, να πέφτουν από τον ουρανό αποκαΐδια και να ξεπροβάλουν πλέον οι πρώτες φλόγες στην κορυφή του βουνού... Να φανταστείτε ότι όταν επιστρέφαμε στο δωμάτιο, η αστυνομία είχε κλείσει το δρόμο και αφού τους εξηγήσαμε ότι το κατάλυμά μας ήταν λίγο πιο πέρα, ευτυχώς μας άφησαν να περάσουμε...
Να μην παραλείψω να αναφέρω το νοστιμότατο και οικονομικό δείπνο που απολαύσαμε πριν επιστρέψουμε στο κατάλυμά μας.